fbpx

Գրիգոր Բաղդասարյան

Դերասան
Ծննդյան ամսաթիվ20․02․1963թ․
ԾննդավայրՔ. Երևան
ԿրթությունԵրևանի կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտ, Զավեն Տատինցյանի արվեստանոց
Մրցանակներ
2007թ. «Արտիստ» հանրապետական թատերական փառատոն «Տղամարդու լավագույն դերակատար»,
2010թ․ Երևանի Քաղաքապետի պատվոգիր,
2013թ․ ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե Մեդալ,
2013թ․ ՀՀ վաստակավոր դերասան։

Գրիգոր Բաղդասարյանի դերասանական կարիերան սկսվել է կամերային թատրոնի ստուդիայում։ Երկամյա կուրսերն ավարտելուց ու թատրոնի խաղացանկային ներկայացումներում ընդգրկվելուց հետո միայն արտիստը որոշեց ընդունվել թատերական ինստիտուտ։
Նա խաղացել և խաղում է այնպիսի ներկայացումներում, ինչպիսիք են «Տիտանիկ, made in Armenia», «Ներոն», «Բեդֆորդ Դրայվ 610` ես ամերիկացի եմ»,  ինչպես նաև՝ «Միսս Դժոխք», «Սասունցի Դավիթ Կոպերֆիլդ», «Անտեր Ground», «Կաբարե», «Կառավարական համերգ», «Ի զե՛ն», «Ալբանիա +», «Շատ love story», «Էտյուդ կանանց մասին», «Ռոմեո & Ջուլիետ», «Համլետ», «Կեսարի խրախճանք» և այլն։
Գրիգոր Բաղդասարյանը ներկայացել է Արթուր Միլլերի «Կոմիվոյաժորի վախճանը» պիեսի մոտիվներով բեմադրված «Մանկության 2 դոլար» մոնո-ներկայացմամբ:
Դերասանը նկարահանվել է Արա Երնջաակյանի «Ժամկետը՝ 7 օր», «Արմենիկում UPSA», «Ժաննա» ֆիլմերում, ինչպես նաև մի շարք այլ գեղարվեստական ֆիլմերում և հեռուստանախագծերում․ «Ուրիշի փոխարեն», «Ազնիվ գողեր», «Արմատներ», «Հյուսիս-Հարավ», «Դե տժժա», «Գործակալ 044», «Քայլ ձիով», «Դժբախտ երջանկություն», «Որոգայթ», «Հրեշտակների դպրոց», «Շահմարի առեղցվածը», «Էլենի օրագիրը», «Քավարան», «Կհանդիպենք անտառի տնակի մոտ», «Քաղաքում», «Ակամա միլիոնատերը», «Աննա», «Արտիստը», «Բացիր աչքերդ», «Հաջողակը», «Վրիժառու» և այլն:
Գ․ Բաղդասարյանը խաղացել է նաև անտրեպրիզային ներկայացումներում․ «Եվ ուրեմն» և «40 օր համբառնալուց հետո»։
Նա ավելի քան 50 երգի հեղինակ-կատարող է, որոնց համար արժանացել է Սայաթ-Նովա», «Կռունկ» հայկական երգի փառատոների պատվոգրերի։
Գրիգոր Բաղդասարյանը թատերական գործիչների միության անդամ է։

Ներկայացումներ

Տիտանիկ, made in Armenia

Պիեսի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Արա Երնջակյան
Պրեմիերան կայացել է 17.11.1993թ., Երևանում

«Տիտանիկ-2»-ը՝ վերանվանված «Նոյան տապանը», փորձում է փրկել մարդկության մնացորդները։ Հերթական տապանի տախտակամած են բարձրանում ուղևորները և անձնակազմը։ Նավի ուղևորները հենց ինքը՝ հանդիսատեսն է, իսկ թիմը կազմված է. Նավապետից, նրա օգնական Ծովակալ Սաքոյից, Պոետից, ում վերցրել են մեկնումից անմիջապես առաջ և ոչ մի կերպ չեն կարողանում որոշել, թե ինչով է նա զբաղվելու նավարկության ընթացքում՝ լինի ռադի՞ստ, թե՞ առաջին հայ տիեզերագնացը։ Անձնակազմի ևս երկու անդամները՝ Մաեստրոն և Գեղեցիկը, նույնպես կատարում են բազմապիսի պարտականություններ՝ կախված ստեղծված իրավիճակներից։ Իսկ նավի վրա ծագում են բազմաթիվ խնդիրներ. չէ՞ որ տապանն իրականում մեր տունն է, որը բոլորն էլ ուզում են «բարեկարգել»։ Եվ երբ այդ «տնաշինության վերափոխումների» արդյունքում տապանը սկսում է խորտակվել, պարզվում է, որ այն լքելն ու փրկվելն այնքան էլ դյուրին չէ՝ նավը շրջափակման մեջ է։ Ներկայացման վերջում «անձրևը, որը տևում էր 40 օր ու գիշեր», վերջապես դադարում է, և ծնվում է փրկվելու հույսը, մանավանդ, երբ անձնակազմի անդամներից մեկը հեռվից նկատում է Արարատը։ Սակայն անձնակազմի մնացած անդամները բացատրում են նրան, որ Արարատի ուրվագիծը միշտ էլ երևացել է։ Այսինքն՝ ոչինչ չի փոխվել, տապանը տեղից չի շարժվել… Ներկայացման մեջ միահյուսված են երաժշտությունն ու հումորը։

Սոնատ թավջութակի համար

Պիեսի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Արա Երնջակյան
Պրեմիերան կայացել է 15.10.2004թ., Երևանում

Այս դրաման հետաքրքիր ու գրավիչ նյութ լինելուց բացի, իր մեջ կրում է նաև երկրորդ խորհուրդը` պիեսը նվիրված է մեծ արվեստագետ Սերգեյ Փարաջանովի անմահ հիշատակին։
«Սոնատ թավջութակի համար» պիեսում Կինն ու Տղամարդը նշանագրված դեմքեր են։ Կա նաև Նկարիչը, ով, ճիշտ է, այլևս կենդանի չէ, և ում այդ երկուսն իրենց ատելությամբ ու նախանձով հասցրել են կործանման։ Չէ՞ որ նկարիչը դա միշտ դժբախտ պատահար է: Դժբախտ պատահար` շրջապատի համար, իսկ առաջին հերթին` հենց ի՛ր համար:
Պիեսում բոլոր գործողությունները կառուցված են երկու կերպարների լարված երկխոսությամբ։ Նրանք փորձում են պատասխանել «Իսկապե՞ս արվեստը թեթևություն չի բերում։ Պե՞տք է արդյոք արվեստը, քանի որ դժբախտացնում է մարդկանց։ Ինչո՞ւ են չարամիտ մարդիկ ստեղծագործողի հանդեպ լցված ատելությամբ» հարցերին։
Պիեսի նյութը հուզել է համայն մարդկությանն իր պատմության ողջ ընթացքում։ Շոշափվում են ինչպես համամարդկային խնդիրներ, այնպես էլ վառ անհատականությունների ու ստեղծագործողների բախումն ու անհաշտությունը հասարակության ու միջակություն մեջ խարիսխված կեղծ արժեքների և խեղաթյուրված բարոյական նորմերի ու համակեցության կանոնների հետ, անշուշտ՝ հանճարին բնորոշ էմոցիաներով ու դրսևորումներով։

Լուսատտիկների կանչը

Պիեսի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Արա Երնջակյան
Պրեմիերան կայացել է 04.02.2010թ., Երևանում

Սա մի յուրօրինակ ֆարսային կատակերգություն է, որի գործող անձինք դրամատիկական ստեղծագործությունների սիրված և հայտնի հերոսներն են, որոնք` հայտնվելով անսպասելի և իրենց կերպին ոչ բնորոշ իրավիճակներում, դառնում են պատահականությունների զոհեր։
Տարօրինակ և գունավոր այս ներկայացումը, ժանրին հարազատ թատերական հնարքներով ու նորամուծություններով, իսկական զգացմունքային հրավառություն է։

Դերակատարներ`
Կրուպյե – Գեորգի Ամիրագով
Սոմս – Սերգեյ Դանիելյան / Արտուրո Սայան
Շառլոտ – Քեթրին Մանասյան / Լուիզա Ներսիսյան
Օթելլո – Գրիգոր Բաղդասարյան / Մխիթար Ավետիսյան
Դեզդեմոնա – Նոննա Գրիգորյան
Սյուզի – Հասմիկ Դանիելյան
Ուրվական – Ռաֆիկ Երանոսյան / Սենիկ Բարսեղյան
Ջոն – Անդրանիկ Հարությունյան /  Սերգեյ Հայրապետյան

Պարոնա՛յք, ամեն ինչ ավարտվում է, բայց դեռ կարելի է ապրել և զվարճանալ

Պիեսի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր՝ Արա Երնջակյան
Պրեմիերան (հայերեն լեզվով) կայացել է 24.03.2012թ., Երևանում

Բեմական պայմանականության մեջ ստեղծվել է «ժամանակի մեքենա», որը հեշտությամբ հրաշքներ է գործում։ Եվ ահա մենք Հին Եգիպտոսում ենք` փարավոնների մոտ։ Դահլիճում նստած հանդիսատեսը, որոնք, չգիտես, թե ինչպես, փրկվել են միջուկային աղետից, հրավիրվում են բարձրանալ թիանավեր։ Սակայն, հայտնվում է Եգիպտացին և բարձրաձայն հայտարարում բոլորին, որ բեռնումը հետաձգվում է 2 ժամով, և 3 անկոչ հյուրերին հնարավորություն է տրվում պատմել իրենց մասին, պատմել համամարդկայինի մասին, չարի ու բարու, լավի ու վատի մասին, որոնց հավերժական կռիվը առաջ է շարժում կյանքը։
Եվ սկսում է յուրօրինակ երկխոսություն հանդիսատեսի հետ` նվիրված  մեր ժամանակի մի կարևորագույն խնդրի՝ սերնդի պատասխանատվությանը մոլորակի ճակատագրի, այսօրվա աշխարհի նյարդային, հաճախ սարսափելի խճանկարային կյանքի համար։ Դա 21-րդ դարի բարձիթողի, կամազուրկ, ցինիկ, լկտի և անխոհեմ զավակների խոստովանությունն է։
Հսկայական ինֆորմացիոն ծավալը, մեծաքանակ սրամիտ արտահայտությունները, բովանդակային անսպասելի անցումները առաջին իսկ բացականչությամբ հանդիսատեսին ստիպում են միանալ բեմում կատարվող գործողությանը` նրան հրապուրելով երկխոսության անսովոր ձևով (հանդիսասրահի միջոցով), շեշտակի ռիթմով, որին նպաստում են ոչ միայն լուսային, երաժշտական և պլաստիկ  միջոցները, այլև հենց ինքը տեքստը` ամբողջ ընթացքում պահպանվող խիստ ռիթմով, որն արձակ բանաստեղծություն է հիշեցնում։
Քաղաքական պամֆլետ, շոու միջազգային թեմաներով, երգիծական համայնապատկեր, ժամանակակից աշխարհի հոգեկան աղքատության պրոբլեմներ, զգացմունքների արժեզրկում, ինչպիսիք են՝ սերը, բարին, արդարությունը, բարոյականությունը։
Այս ներկայացումն ուշագրավ է իր իմաստային նշանակությամբ՝ հակապատերազմական և խաղաղության կոչով։
«Պարոնա՛յք…» ներկայացումը երիտասարդության մասին է, ով փնտրում է այժմեական բազմաթիվ հարցերի պատասխանները։ Հումորով և երաժշտությամբ հագեցած այս ներկայացումը հանդիսատեսի հետ անկեղծ զրույց է վարում` ետ պահելով նրան անտարբերությունից, հոգեկան աղքատությունից, զգացմունքների արժեզրկումից և պասիվությունց, հակառակ դեպքում` աղետն անխուսափելի է։

Չկա տղամարդ, չկա պրոբլեմ

Պիեսի հեղինակ և բեմադրիչ՝ Արա Երնջակյան
Պրեմիերան կայացել է 16.11.2017թ., Երևանում

Կին, տղամարդ, սեր, ընտանիք, ազատություն՝ ահա այս հավերժ հարցերի շուրջը կխոսենք, կտխրենք և կուրախանանք:

Դերերում՝
Էվա Խաչատրյան
Նոննա Գրիգորյան
Սոֆիա Սողոմոնյան
Արմինե Նազարի-Դեխնավի

Փնտրվում է տղամարդ Remake

Բեմադրության ռեժիսոր՝ ՀՀ վաստակավոր արտիստ Արշալույս Հարությունյան
Պրեմիերան կայացել է  01.03.2021

Տղամարդու և կնոջ դասական կոնֆլիկտ, որը հասնում է իսկական աբսուրդի։

Դերերում.
Բեատրիս – Վիկտորյա Սահակյան
Ժան – Վահե Զիրոյան

Փնտրվում է տղամարդ

Բեմադրող ռեժիսոր՝ Լուսինե Երնջակյան
Պրեմիերան կայացել է 22.02.2008թ.-ին, Երևանում

…Նրան ասել են՝ եթե սիրում ես մեկին, ապա չես մտածում այն ամենի մասին,  ինչի մասին մտածելը քեզ ցավ է պատճառում, ու ներսիդ երաշտը չես զգում…
Իսկ ի՞նչ է սերը…
«Եթե քեզ կարողանան հետաքրքրել, հուզել ու գայթակղել, ուրեմն արդեն սիրում ես…»
Նա էլ հայտարարություն գրեց ու պարգև խոստացավ…
Եկան տղամարդիկ, հետո` ուրիշները, հետո եկավ նա…
ու հայտարարեց, որ իր մոտ ամեն ինչ ստացվել է…
Բայց…
Տղամարդու և կնոջ դասական կոնֆլիկտ, որը հասնում է իսկական աբսուրդի։
Այս հոգեբանական դրաման սիրո որոնման պատմություն է։ Թեպետ անվերադարձ անցել են սիրո և ռոմանտիկայի ժամանակները, բայց հերոսներն անվերջ որոնումների մեջ են։
Հուզիչ ու զվարճալի Բեատրիսն իր լքված դղյակում, իր հորինած հեքիաթում առանց հուսահատվելու  խաղում է չապրած զգացմունքները, իսկ սկզբունքային ու ծայրահեղ ժանն անզուսպ համառությամբ պաշտպանում իր միանձնությունն ու բացարձակ ազատությունը։ Միևնույն ժամանակ երկուսն էլ պատկերացում չունեն ճշմարիտ սիրո մասին։
Այստեղ տղամարդու և կնոջ բախումները հասնում են իսկական աբսուրդի և բարի ավարտին փոխարինում է կրկին փնտրելու, կրկին գտնելու դաժան փորձությունը… Եվ այդպես շարունակ, քանի դեռ կյանքն է շարունակվում…

Դավիթ Աբրահամյան

Ռեժիսոր, դերասան
Ծննդյան ամսաթիվ25․12․1998թ․
ԾննդավայրՔ. Երևան
ԿրթությունԵրևանի կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտ, Սաթենիկ Մաթևոսյանի արվեստանոց

Դավիթ Աբրահամյանը Կամերային թատրոնում աշխատում է որպես դերասան, ռեժիսոր և դրամատուրգ։ Նրա հեղինակած և բեմադրած ներկայացումները տեղ են գտել թատրոնի խաղացանկում և մեծ պահանջարկ են վայելում հանդիսատեսի կողմից, սակայն նրա մուտքը թատրոն եղել է դպրոցական տարիներին՝ որպես ռեկվիզիտոր։ Կամերային թատրոնի բեմում Դավիթ Աբրահամյանի առաջին պրոֆեսիոնալ ներկայացումը «Հայն ու Հայ»-ն էր, որտեղ նա հանդես է գալիս և որպես դրամատուրգ, և որպես ռեժիսոր, և որպես գլխավոր դերակատար։ Այնուհետև  «5+1 պատմություն սիրո մասին» ներկայացումն էր, որը նոմինացված էր ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մցանակի մի քանի անվանակարգերում։ «Տարվա լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում մրցանակի արժանացավ ներկայացման գլխավոր դերակատարուհին՝ Էվա Խաչատրյանը։
Դավիթ Աբրահամյանը 2021 և 2022 թթ․ նոմինացվել է ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակաբաշխությանը՝ «Տարվա լավագույն երիտասարդ բեմադրիչ» և «Տարվա լավագույն երիտասարդական ներկայացում» անվանկագերում։
2022թ.-ին Կամերային թատրոնում բեմադրել է «Կուլիսներում կամ թատրոնի անատոմիա» իր հեղինակային ներկայացումը, որտեղ ևս զբաղված է որպես դերակատար։
Դավիթ Աբրահամյանն իր բեմադրական գործունեությունը սկսել է դեռևս ուսանողական տարիներին՝ բեմադրելով «+1», «Անտեսանելին», «Թթվածին» ներկայացումները, որոնք մասնակցել են տարբեր միջազգային փառատոների։

Ներկայացումներ

Նազար, Նազար մինչև վերջ

Պրեմիերա04.04.2021
Տևողություն2 ժամ 30 րոպե
Ընդմիջում1
Տարիք18+

Ո՞վ կլինի թագավորը և կլինի՞ նա արդյոք։
Տարիներն անցնում են, իսկ Նազարը՝ մնում է նույնը։ Բախտի քմահաճույքով գահին բազմած տիրակալը ոչ այլ ինչ է, քան՝ մի անգետ ստահակ, որին անընդհատ հաջորդում են իր նմանները…
Պիեսը արծարծում է մարդկային հավերժության գաղափարը, որը բոլոր ժամանակներում ուղեկցվում է ոչ լիարժեք տրամաբանությամբ:
Ստեղծված պատրանքը դրժելով, ականատես ես լինում շինծու, արտաքուստ փայլ ունեցող, սակայն իր ետևում բազմաթիվ անհամապատասխանություններով իրականությանը:

Հեղինակներ

Արա Երնջակյան
Պիեսի հեղինակ և բեմադրող ռեժիսոր
Վահե Գրիգորյան
Երաժշտական գործիքավորում

ԴԵՐԱԿԱՏԱՐՆԵՐ